تبليغاتX
·▪••●ஐღஐیار دبستانی منஐღஐ●••▪·

·▪••●ஐღஐیار دبستانی منஐღஐ●••▪·

ஐღஐدوستی فرصت نیست.بلکه مسئولیتی ست شیرین....ஐღஐ

یه پهلوونی میشناسم دلا رو غارت میکنه

حضرت عباس و میگم چشاش قیامت میکنه

رو بازوهاش نوشته با خط طلاییه خدا

وقف حسین بن علی شهنشهه کرببلا

میگن که پادشاه عشق اسیر چشم مستشه

گره گشای عالمه دل همه تو دستشه

وقتی که دل پر میزنه تو صحن بین الحرمین

گل میکنه روی لبم یا کاشف الکرب الحسین

                روی سر بند اقام نوشته یا علی مدد

                 دلم در بند اقام امیر عشقه تا ابد

اول درس عاشقی اسم تورو یاد میارم

وقتی که حرف حرف توا کاری با هیچکس ندارم

دل مقدست اقا در تب و تاب زینبه

وقتی که زانو میزنی پاهات رکاب زینبه

همه میگن تو خیمه اونی که صاحب علمه

عمو جونم ابالفضل  حریف کل عالمه

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 14:21 توسط ஐღஐیار دبستانیஐღஐ| |
سلام

خوفین؟

نمیدونم تا حالا شماها یه چیز درمورد شهرت واینا شنیدین یا نع؟ حتما شنیدین و به ادمای مشهور هم برخوردین....

اما این شهرت چیه یه کلمه ی معمولی که از حرفای ساده ایی مثله میم.شین.ه.واو.و را تشکیل شده....یه کلمه ایی که اگه به یه نفر نسبت بدن اون طرف ممکنه که خودشرو گم کنه و یا تازه پیدا کنه...

بعضی ها هستن که فقط صداشون اونارو مشهور کرده و بعضی هاهم قلمشون و موضوع اینجاست که خیلی زود خودشون رو گم کردن....

چند وقته پیش رفته بودم تو سایت یکی از ادمایی که خیلی طرفدارش بودم اما اون طرف نه تنها اینکه به سایتم سر نزند بلکه کامنتمم به نمایش نذاشت..دوست داشتم هرگز به سایتش نمی رفتم  تا اینجور پیشم خراب نشه...تا هنوزم واسه صداش همه رو بذارم کنار.....

یا یکی دیگه که قلم خوبی داشت به اونم سر زدم اون هم نه تنها به سایتم سر نزند تو همون سایتش هم محل سگ بهم نذاشت حتی یه تشکرخشک و خالی که این همه مدت دارم میرم تو سایتشو کامنت میذارم...

حالا واقعا به نظر شما شهرت خوبه ؟! به نظر من خوبه اما اگه جنبش رو داشته باشی...

من دعا میکنم اگه روزی روزگاری زبونم لال ادم مشهوری شدم و یه سایتی داشتم یادم نره که اگه یه دختر ۱۸ ساله اومد برام کامنت گذاشت یه غروری داره و یه دل و بدونم با هزارتا امیدو انتظار اومده تو سایتم و بهم ابراز محبت میکنه....

من خیلی ادمای مشهور تر از اینا هم دیدم اما هیچکدومشون اینطوری نبودن همشون همچین گرم با ادم برخورد میکنن که ادم اصلا فک نمیکنه این همونیه که تو تلویزیون میومد....

نمی دونم دوباره از شما می پرسم نظرتون در مورد شهرت چیه؟

فعلا خدانگهدارتون

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم دی 1386ساعت 12:47 توسط ஐღஐیار دبستانیஐღஐ| |

.

+

=

سلام بچه ها

خوفین؟

یکمی تو ضیح بدم درمورد این پستم...

ببینید اونجا که نوشته مجنون اسم خودتون رو بنویسید اونجایی همکه نوشته لیلی اسم طرف رو بنویسید بعد گزینه ی پایینی رو بزنید درصد عاشقیتون معلوم میشه

امیدوارم خوشتون بیاد

بابای

 

نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت 15:32 توسط ஐღஐیار دبستانیஐღஐ| |
 

 

السلام علی اولاد الحسیــــــــــــــــــــن

 

بچه ها با کینه گفتند ای رقیه تو یتیمی

دخترک بیچاره هستی بی پدر چون یک ندیمی

کفش تو کو؟معجرت کو؟ بی پدر این طور باشد

کولی اواره!دیدی؟ثابتت شد تو یک یتیمی؟

 

 

                                              کودکی با دست میزد پشت زخمش روی شانه

                                              کو جوابت ای یتیم و مو سفید این میانه

                                              هرکه را دیدم به این سن بابا دارد سقف دارد

                                              پس عزیزت کی می اید ای خرابه اشیانه؟

 

 

کودکیدیگر به او گفت از دروغت توبه کن تو

این یتیمان زمانه جملگی باشند چون تو

ان پدر دوست ندارد ساده لوح ساده اندیش

این سفر هم یک دروغ است از گناهت توبه کن تو

 

 

                                           دخترک من من بکرد و در خموشی گریه سرداد

                                           اشکهای ناز خودرااز خجالت ساده پرداد

                                           ای پدر پس کی میایی این یتیمی چیست دیگر

                                           استین پاره ی او گونه ی خیسش هدرداد

 

 

ای عزیزم من کنیزت واقعا دوسم نداری؟

تورها کردی مرا تا خو بگیرم کنج خواری

صدهزاران بار گویم مثل عمه باز گویم

دوستت دارم اگرچه واقعا دوسم نداری

             

 

                                      راه می رفت و زچشمش قطره ها الماس می شد

                                      جای پای کوچک او قبله گاه یاس می شد

                                      لحظه  ای که درد از تو سینه اش را خرد میکرد

                                      ذکر لبهای قشنگش ای عمو عباس می شد

 

 

کنج مخروبه دوزانو تکیه بر دیوار ان داد

ای خوشا ذهن یتیمی پر بگیر گردد ازاد

یاد بابا در وجودش مست می شد چشم هوشش

خواب می بیند پدر را در فلک بر روی یک باد

 

 

                                     هر چه او با پای زخمی لنگ می زد سوی بابا

                                     دور می شد دست کوچک از سرابروی بابا

                                     دوستت دارم عزیزم لحظه ای من را بغل کن

                                       دید با چشم کبودش خون خشک روی بابا

 

 

او پرید از خواب خسته حیف قلب او شکسته

راستی!! بر روی بابا  کی زخون حجله بسته؟

گریه سر داد عمه زینب! از سفر برگشته بابا

من خودم دیدم همین جا در کنار من نشسته

 

 

                                   گریه سر داد و فلک را از غمش یک دست پوشاند

                                   گریه سر داد  و دو پلک را از اب نو شاند

                                   لحظه ایی که حاصل او در طبق ارام خندید

                                   دست زینب روی چشم دخترک را زود پوشاند

 

 

ساکت و مبهوت گشته از سر خونین بابا

دست می زد مثل مادر جبهه ی پر چین بابا

موی اورا دید میزد گونه اش را لمس می کرد

در بغل می ذاشت محکم صورت خونین بابا

 

 

                                 دخترک بی هوش گشته روی رگهای برید ه

                                 بوسه زد بر لعل پاره بر همان چشم دریده

                                 ارزو میکرد دختر حاجتش را زود گیرد

                                 کوچک پیر خرابه به عزیز خود رسیده

 

 

کودک شامی ببین که او پدر داردچه شیدا

خواب رفته در کنارش با عشق سودا

او یتیمی بی پدرشد لیک عشقش داده بر باد

عاشق و معشوق این سان در کدامین جاست پیدا

 

نوشته شده در شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 13:35 توسط ஐღஐیار دبستانیஐღஐ| |