کلاغ لکه ای بود بر دامن آسمان و وصله ای ناجور بر لباس هستی. صدای ناهموار و نا موزونش ، خراشی بود بر صورت احساس . با صدایش نه گلی می شکفت و نه لبخندی ب لبی می نشست.

صدایش اعتراضی بود که در گوش زمین پیچید.

کلاغ خودش را دوست نداشت. بودنش راهم . کلاغ از کائنات گله داشت.

کلاغ فکر می کرد در دایره قسمت نا زیبایی تنها سهم اوست. کلاغ غمگین بود و با خودش گفت:" کاش خداوند  این لکه ی زشت را از هستی می زدود." پس بال هایش را بست  و دیگر آواز نخواند.

خدا گفت:" عزیز من! صدایت ترنمی است که هر گوشی شنوای آن نیست. اما فرشته ها با صدای تو به وجد کی آیند.سیاه کوچکم! بخوان  فرشته ها منتظر ند."

ولی کلاغ هیچ نگفت.

خدا گفت:" تو سیاهی. سیاه چونان مرکب که زیبایی را ازآن می نویسند. و زیبایی ات را بنویس . اگر تو نباشی. آبی من چیزی کم نخواهد داشت.خودت را  از آسمانم دریغ نکن."

و کلاغ باز خاموش بود.

خدا گفت:" بخوان، برای من بخوان، این منم که دوستت دارم.سیاهی ات را و خواندنت را."

و کلاغ خواند . این بار عاشقانه ترین اوازش را.

خدا گوش داد و لذت برد و جهان زیبا شد.

  آتش نبودم خاکسترم نکن

سلام خدا جونم

خدا جون خیلی دلم پره...خیلی از دست خودم ، سرنوشت و یک کمی هم از تو دلخورم!!!!از خودم که چرا همیشه حقیقت رو میگم ، از سرنوشت چونکه نمی تونم تغییرش بدم و از تو چونکه کم کم داری منو فراموش میکنی...شاید منم دارم فراموشت میکنم!!!!خدا جون این سه هفته به اندازه ی سه قرن برای من گذشت . سه قرنی که پر از کابوس بود...

خداجونم نمیخوام فراموشت بشم. نمیخوام دست رد به سینم بزنی . من  میخوام عین بچگیام دوسم داشته باشی. عین کودکیام فقط باتو حرف بزنم، تنها همبازیم تو دنیای تاریک تنهاییم تو باشی...آره خدا جون می خوام مثه همون موقع ها که مادرم منو تو مهد کودک می ذاشت و میرفت سر کارش تو تنها مراقبم باشی.آره میخوام همه کاره ی من فقط "تو" باشی ولی اما،نیستی!!!....

شایدم باشی و من مثه همیشه تو جهالت و نادانی خودم غوطه ورم.خداجونم خیلی دلم از این ادم آهنی زمینیت پره!!انقدر پره که می خوام تا میتونم و صدام بلند میشه سرشون فریاد بکشم! انقدر سرشون فریاد بزنم که پرده های گوششون پاره شه...انقدر که بیشتراشون...........

خدا جون کمکم کن نذار هر روز بیشتر از روز قبل تو منجلاب فرو برم. خدا جون نذار تنها بمونم...خداجون نذار تو لجنذار دنیا غرق بشم...خداجون دستم رو بگیر . این دستامو میبینی شاید اون دستای کوچولوی 16-17 سال پیش نباشه اما بازم همون دستای نیازمنده....

شاید 16-17 سال از اون سالا گذشته باشه  و من بزرگتر شده باشم اما هیچی از نیازمندی ان دستا کم نشده ...خدا جون نذار تنهاتر بشم . خدا جون اتیش نبودم خاکسترم نکن!!!!!.........

من بی تو هیچم تو باورم نکن

خیسم ز گریه تنها ترم نکن

عاشق نبودم تا با تو سر کنم

آتش نبودم  خاکسترم نکن

اگه عاشقت نبودم

                     اگه بی تو زنده بودم

                                             تو بمون که بی تو غصه میخورم

اگه دل به تو نبستم

                      اگه این منم که هستم

                                              ولی از هوای گریه پرم

اگه شکوه دارم از تو

                         اگه بی قرارم از تو

                                                تو بمون که آشیانه ام تویی

به هوایت ای ستاره

                       به تو می رسم دوباره

                                              اگه عاشقم بهانه ام تویی

دل کندم از هم زبونیت

پنهون نکردی از من نشونیت

من پا کشیدم از عهد بسته ام

تو پا فشردی بر مهربونیت

اگه هم زبون نبودم

                       اگه مهربون نبودم

                                             چه کنم این دل شکسته رو

اگه سردو مرده بودم

                         اگه پر نمی گشودم

                                               به تو بستم این دو بال خسته رو..........